|
|
stof tot stof, stof tot nadenke:
'n stowwerige gegriffel
|
Die middernagtelike gerammel van 'n rustelose koppie. Twee breinselle bots en woordkluise breek oop.
Soli Deo Gloria!
|
Met dank aan God drie-enig vir al die seëninge wat Hy so mildelik en onverdiend op ons uitstort!
|
| | | |
|
Suinig met woorde.
Ruim van hart.
Deur net jou self te wees,
'n salf vir ander se wonde.
| |
.
|